Blindphobia

Είχα υπολογίσει λάθος με τον Λούις. Πίστευα πως αφού μου μιλούσε, θα αποφαινόταν πως ήμουν φυσιολογικό άτομο και θα με άφηνε στην ησυχία μου. Όμως άρχισα να καταλαβαίνω κάτι για την φυσιολογικότητα. Η φυσιολογικότητα δεν ήταν φυσιολογική. Δεν μπορούσε να είναι. Αν η φυσιολογικότητα ήταν φυσιολογική, όλοι θα την άφηναν στην ησυχία της. Θα κάθονταν αναπαυτικά και θα άφηναν τη φυσιολογικότητα να εκδηλωθεί από μόνη της. Όμως οι άνθρωποι -και ιδιαίτερα οι γιατροί- είχαν αμφιβολίες ως προς τη φυσιολογικότητα. Δεν ήταν σίγουροι κατά πόσο ανταποκρινόταν στις περιστάσεις. Κι έτσι ένιωθαν την παρόρμηση να της δώσουν ένα σπρωξιματάκι..

από το βιβλίο Middlesex, του Τζέφρυ Ευγενίδη

Κάθε ανθρώπινο πλάσμα είναι τυφλό σε σχέση με κάθε άλλο. “”Αυτοί” που βλέπουν (έχοντες όραση/ορώντες)” δεν βλέπουν αυτά που οι τυφλοί (μη-έχοντες-οραση/δίχως όραση/μη ορώντες) βλέπουν και δεν βλέπουν. Η έλλειψη όρασης είναι και αυτή (μια μορφή) όρασης. Ο τυφλός βλέπει. Εγώ που δεν είμαι τυφλή δεν βλέπω αυτά που βλέπει ο τυφλός.''

Από ατυχία ή από μία μυστική καλή τύχη γεννήθηκα πολύ μυωπική (δεν έβλεπα καλά μακριά). Το τυφλό πρόσωπο ήταν ανέκαθεν ο γείτονας μου, ο ξάδερφός μου και ο τρόμος μου. Λίγο ακόμη και θα ήμουν αυτό (οι τυφλοί ήταν πάντα οι γείτονες μου, τα ξαδέρφια μου και ο τρόμος μου. Λίγο ακόμη και θα ήμουν μια από αυτούς.)

Η μυωπία μου (το ότι δεν βλέπω καλά) είναι το μυστικό της διόρασής μου.

από το Γράφοντας Τυφλά, της Helene Cixous, από το βιβλίο: Η δι-εκδίκηση της Barbie, εκδόσεις Κοχλίας

Η κανονικότητα, κρυμμένη στην φυσιολογικότητα, μπορεί να πάρει χιλιάδες μορφές.. και έχει πάρει ήδη.. σαν μια ευκολία να χωρίζονται οι άνθρωποι σε σωστούς και λάθος.. οi ωραίοι και οι άσχημοι, οι κανονικοί και οι ανάπηροι, οι υγιείς και οι άρρωστοι, οι ορθόδοξοι και οι άλλοι, οι κανονικοί και οι τρανς, οι έτερο και οι όμο, οι νέοι και οι γέροι, οι αδύνατοι και οι χοντροί, οι κανονικοί και αυτοί που φοράνε γυαλιά μυωπίας..

Έχω έναν μεγάλο προβληματισμό και θυμό, ιδιαίτερα για τον τελευταίο διαχωρισμό, τώρα τελευταία.. έναν θυμό γιατί οι άνθρωποι που γουστάρουνε να φοράνε γυαλιά αντιμετωπίζονται σαν εξωγήινοι, σαν απειλή για τον πλανήτη.. οι μύωπες στην εποχή μας είναι αναγκασμένοι να κρύβονται, να αγοράζουν φακούς επαφής, να κυκλοφορούν υποχρεωτικά με αυτούς.. να αγοράζουν τους φακούς από κατασκότεινα υπόγεια, μακριά από το κέντρο της πόλης, καταστήματα που υπάρχουν για αυτούς και που ταυτόχρονα ντρέπονται για αυτούς.. και εξαγριώνομαι γιατί μου φαίνεται εντελώς παράλογος αυτός ο ρατσισμός.. αυτός ο καταναγκασμός να μπορούν οι άνθρωποι αυτοί να φοράνε γυαλιά μόνο μέσα στο σπίτι τους, μόνο με τις παρέες τους, και όχι πάντα.. γιατί δεν αντέχουν όλοι και όλες να έχουν έναν φίλο μύωπα.. κρυφά συνήθως από τους γονείς, άλλοι πιο μικροί και άλλες πιο μεγάλες, ανακαλύπτουν αυτή την πλευρά του εαυτού τους, ψάχνουν αυτά τα υπόγεια μαγαζιά για να προμηθευτούν φακούς και στο μεταξύ το παίζουν ότι βλέπουν, προσποιούνται ότι είναι κάτι άλλο από αυτό που είναι.. και μετά κρύβουν τα γυαλιά και τους φακούς επαφής, μην τυχόν και τα ανακαλύψει η μαμά..

Έβλεπα προχτές μια εκπομπή στην τηλεόραση και όταν ζητήθηκε από γνωστό δημοσιογράφο να διαβάσει ένα απόσπασμα από έναν νόμο, με απλές και όλο σιγουριά κινήσεις, έβγαλε τα γυαλιά του από την τσάντα του και διάβασε το χαρτί.. οι υπόλοιποι τα έχασαν, όλο αμηχανία προσπαθούσαν να μιλήσουν σαν να μην έτρεχε τίποτα, αλλά σε λίγο έγιναν πλήθος τηλεφωνημάτων διαμαρτυρίας.. «ας φοράει τα γυαλιά στο σπίτι του, δεν μας νοιάζει, αλλά όχι στην τηλεόραση. Βλέπουνε και τα παιδιά μας..», «η ηθική μου θεωρεί την μυωπία ως την μεγαλύτερη προσβολή», «η θρησκεία απαγορεύει την μυωπία», «είμαι ψυχολόγος και γιατρεύω την επιθυμία για γυαλιά μυωπίας, το τηλέφωνό μου για όσους και όσες ενδιαφέρονται είναι..», και τόσα άλλα ακόμα... επέβαλε λοιπόν το ΕΣΡ πρόστιμο στην εκπομπή για προσβολή των χρηστών ηθών και ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος απολύθηκε.. Άλλη μία ιστορία μισαλλοδοξίας και διακρίσεων.. μια από τις χιλιάδες που αντιμετωπίζουν οι μύωπες καθημερινά..

Δεν ξέρω για εσάς πάντως εμένα μου φαίνεται εντελώς παράλογο να θεωρούνται οι μύωπες διαστροφικοί/ες. Καμιά φορά αναμειγνύομαι σε συζητήσεις και στο τέλος δεν έχω τι να πω, ακριβώς γιατί μου φαίνονται τόσο παράλογα όλα τα επιχειρήματα που έχει η υπεράσπιση της κανονικότητας, η επίκληση της φυσιολογικότητας.. πως να απαντήσω αν κάποιος γεννιέται ή γίνεται μύωπας; Αν είναι επιλογή ή όχι; Αν υπάρχουν και άλλα ζώα που να έχουν μυωπία; Αν είναι προσβλητικά τα γυαλιά;…

Και καθώς ανήκω και εγώ σε μία ομάδα που αντιμετωπίζει αντίστοιχους διαχωρισμούς και υπονομεύσεις, στις λεσβίες, εντυπωσιάζομαι πόσους κοινούς τρόπους έχει η εξουσία για να επιβάλλεται.. γιατί δεν είναι πολύ διαφορετικά τα επιχειρήματα και τα ερωτήματα και η βία και το κρύψιμο.. γιατί η εξουσία εκτός που είναι κιτς είναι και μονομανής και ίδια και απαράλλαχτη.. και ξέρει να τρυπώνει όπου βρει χώρο και να δημιουργεί κανονικότητες, που διεκδικούν την φυσιολογικότητα..

Για όλα αυτά λοιπόν και τόσα ακόμα, το Σάββατο 17 Μαΐου θα γίνει στην Αθήνα το πρώτο «ΜΥΩΨ PRIDE»!, στις 2.00 στα προπύλαια (στάση μετρό πανεπιστήμιο). Να είμαστε όλοι και όλες εκεί με τα γυαλιά μας. Περήφανες και περήφανοι για την μυωπία μας.. και για κάθε άλλη μη φυσιολογικότητά μας..

Σχολίασέ το                    Κατέβασε το τεύχος