|
Φεστιβάλ Υπερηφάνειας ATHENS PRIDE 2007 Ναι ρε παιδιά δε λέω να πούμε ναι στον γάμο και αφού τόσος ντόρος έχει γίνει, και για να το ζητάει τόσος κόσμος μάλλον κάποιος λόγος θα υπάρχει, και όσο να 'ναι αν δούμε στα κανάλια δύο γκόμενους με φράκο να φιλιούνται στα σκαλιά του δημαρχείου όλο κι από κανέναν καρδιακό ομοφοβικό θα απαλλαγούμε κι αυτό καλό είναι, απ' το τίποτα, αλλά, να, δεν έχω γνωρίσει κανέναν που να θέλει να παντρευτεί, αλλά ούτε και κανέναν που να είναι σε θέση να παντρευτεί, δηλαδή να έχει βρει αυτόν τον έναν που λένε και να έχει και όλα τα υπόλοιπα αντικειμενικά προσόντα που απαιτούνται και τώρα που το σκέφτομαι, εγώ και να γινότανε να παντρευτώ δε θα μπορούσα μιας και δεν έχω σταθερή δουλειά, δουλεύω με κυλιόμενες συμβάσεις σε διάφορες δουλειές, τις οποίες δε θα μπορώ να κάνω στο μέλλον γιατί θα έχω ξεπεράσει κατά πολύ τα άντα και ο μεταβολισμός μου θα έχει αλλάξει και θα χοντραίνω χωρίς να τρώω και αυτό δε θα αποτελεί πια μόνο αισθητικό πρόβλημα για μένα, αλλά να μωρέ θα κουράζομαι πιο εύκολα και οπότε δε θα μπορώ να τρέχω όπως τρέχω τώρα, και δεν έχω πάει και φαντάρος γιατί δεν γουστάρω να πάω φαντάρος, και δεν έχω και πολλά ένσημα μαζεμένα γιατί μέχρι τα άντα μου δούλευα μαύρος, οπότε δε θα βγω ποτέ στη σύνταξη και ζω απέναντι από κεραίες κινητής τηλεφωνίας οπότε περιμένω από τώρα στο θυροτηλέφωνο τον καρκίνο να μου χτυπήσει την πόρτα και είναι ακριβή η πουτάνα η χημειοθεραπεία και ο Άγιος Σάββας έχει μεγάλη ουρά για τον αξονικό, όποτε αυτός λειτουργεί, και η ασφάλειά μου το πολύ να καλύψει ένα ράντζο κάτω από μία σκάλα και όπως καταλαβαίνεις δεν έχω περιουσία, και δεν έχω ασφάλεια ζωής, και ζω στο νοίκι και μετακομίζω αρκετά συχνά όταν με τις προσαυξήσεις το νοίκι αυξάνει πολύ και μου παίρνει πάνω από το μισό του μισθού μου χωρίς λογαριασμούς, οπότε ποιος θα με πάρει εμένα που δεν έχω ούτε το βρακί μου ανάποδα να βάλω, άσε που μόνο και σε αυτή τη σκέψη φρικάρω γιατί αν μέχρι τώρα έπρεπε τα κορίτσια να φτιάχνουν τη προίκα τους σε εργόχειρα και τα αρσενικά αδέρφια τους να φροντίζουν τα μετρητά φοβάμαι πως σε εμένα, που είμαι αγόρι, θα μου πέσουν όλα μαζί, και να κάνω εργόχειρα και να μαζεύω ακίνητα για να μη μείνω στο ράφι, και δεν πιστεύω ότι ο μπαμπάς μου ή ο αδερφός μου θα έμπαιναν ποτέ στη διαδικασία να με προικίσουν για να παντρευτώ το αγαπημένο μου αρκουδάκι, οπότε θα έχω και ένα ακόμα άγχος πέρα από το να κάνω καριέρα για να έχω με κάτι να ασχολούμαι και να έχω πάντα ένα αξιόλογο τραπεζιτικό απόθεμα για καθημερινή κατανάλωση - αφού πίσω από κάθε κουβέντα για δικαιώματα κρύβεται έτσι κι αλλιώς το βασικό δικαίωμα που είναι αυτό στην κατανάλωση- που θα μου προσδώσει λίγα ψήγματα απόλαυσης βρε αδερφή, ένα καλό συνταξιοδοτικό πρόγραμμα, ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι μου σε χαμηλή δόση για τα χρόνια του μαθουσάλα και ένα μικρό μηνιαίο ποσό για μηνιαία φιλανθρωπία σε μη κυβερνητικές οργανώσεις για να προεξοφλήσω τις τύψεις μου για όλους εκείνους τους μετανάστες, για παράδειγμα, που πνίγηκαν στο αιγαίο πριν καταφέρουν να έρθουν ούτε για μια νύχτα στο πάρκο, και οι οποίοι ούτε εκείνοι οι καημένοι μπορούν να παντρευτούν εδώ που ήρθαν, οπότε έχουμε κι ένα ακόμα κοινό, όπως άλλωστε και με την Α και τον Ν που είναι ξαδέρφια και είναι χρόνια ερωτευμένοι αλλά δεν μπορούν να παντρευτούν γιατί όπως είπα είναι ξαδέρφια όπως και ο Ν με την Χ γιατί η Χ είναι μαθήτριά του Ν και αυτό θα ήταν σκάνδαλο, ή ο Ν με τον Η, τον Θ και την Ι γιατί μαζευτήκανε πολλοί και τα στέφανα είναι δύο και αν γινόταν να παντρεύονται όλοι αυτοί τι θα πούμε στα παιδιά στο σχολείο που τόσα χρόνια τα εκπαιδεύουμε να θεωρούν οικογένεια ένα μεγάλο αγόρι, ένα μεγάλο κορίτσι και τα αντίστοιχα σε μικρά, που μέχρι και στα βιβλία τους όλοι οι χαρακτήρες που μπορεί και να εμπλέκονται συναισθηματικά είναι πάντα ένα αγόρι και ένα κορίτσι και οτιδήποτε άλλο αφήνεται να εξαντληθεί στην πλατωνική φιλία, οπότε θα πρέπει να αλλάξουμε και τα βιβλία του δημοτικού πάνω που άλλαξαν και σκέψου, αν δε μπορούμε να πούμε ότι το κρυφό σχολειό είναι ψέμα που να πεις για τη σεξουαλικότητα των αρχαίων αθηναίων και για τα γιουσουφάκια και τέλος πάντων πραγματικά έχω πολλά προβλήματα να λύσω οπότε που χρόνος να σκεφτώ το γάμο, αφού ούτε να πηγαίνω σε γάμους δε θέλω γιατί βαριέμαι και δε βαριέμαι τόσο τις τελετές τους όσο τα βλέμματά τους, και ρε γαμώτο το σινάφι των μαντεμένων είναι σκατά και βρομάει ψέμα και συντήρηση, και φοβάμαι μη τυχών αν παντρευτώ δεν μπορέσω παρά να τους μοιάσω γιατί ακόμα κι αν δε μιλάω με αυτή τη λέξη, γάμος, που ξυπνάει την παράδοση μέσα μου και το κάνω σύμφωνο ή συμβόλαιο ή ότι άλλο, το ρήμα πάντα θα είναι παντρεύομαι, και εμένα αυτό το ρήμα με αγχώνει και μου 'ρχεται αυτόματα να πω χωρίζω, αλλά και να θελήσω να παντρευτώ δε θα τα καταφέρω μιας και είμαι και λίγο κουτσός και κανείς δε θα ξεστραβωθεί να με κοιτάξει εμένα, άλλωστε προίκα δεν έχω να δώσω και ο γάμος, όπως και το κάνουμε μια συναλλαγή είναι, και ούτε να μοιραστώ περιουσία, ούτε να εισπράξει ο δικός μου την ασφάλεια ζωής μου αν πεθάνω, γιατί όπως πάει μόνο με χρέη θα πεθάνω, αλλά αν όλο αυτό με τον γάμο γίνεται για πριν το θάνατο, ούτε εκεί θα με γλιτώσει ο γάμος από τίποτα γιατί και να μην τον αφήνουν τον γκόμενό μου να μπει στην εντατική δεν πειράζει γιατί και να μπει ποιόν θα βρει; αφού εγώ θα είμαι στο ράντζο κάτω από τη σκάλα, αλλά και στην εντατική να είμαι θα βγω σύντομα γιατί είναι πολύ ακριβά εκεί μέσα, και πολλές φορές σκέφτομαι μήπως τελικά όλοι αυτοί που λένε σίγουρα ναι στον γάμο είναι σαν εμένα και προσβλέπουν σε ένα πλούσιο γάμο για να τους λύσει τα προβλήματα, αλλά μάλλον δε θα γίνονται και τέτοια στους gay γάμους, και μετά σκέφτομαι και το άλλο ότι γάμος χωρίς παιδιά - σπίτι χωρίς παράθυρα και εγώ παιδιά δεν μπορώ να κάνω, καθόλου, και αυτό είναι κάτι που δεν λύνεται αν δεν συνεργαστούμε με τις λεσβίες οπότε να που ότι και να κάνεις η οικογένεια όλο και ανοίγει αλλά και εγώ αυτό θέλω, ναι, θέλω μια ανοιχτή μεγάλη οικογένεια, γιατί αυτή η οικογενειακή φωτογραφία πάνω από το τζάκι με τον μπαμπά τη μαμά και τα δύο παιδιά μόνο για διαφήμιση οδοντόκρεμας μου κάνει και εγώ προσπάθησα πάρα πολύ να βγω από αυτή όταν ήμουνα παιδί και τώρα δεν γίνεται με τίποτα να ξαναχωρέσω αν δεν ακρωτηριαστώ, αλλά, αλήθεια, τότε θα πω ναι στον γάμο, αρκεί να μπορέσω σε μια τελετή να παντρευτώ όλα τα μέλη της οικογένειάς μου: τον
έρωτά μου, τον εραστή μου, αυτούς με τους οποίους ξεγκαυλώνω που και που με ή χωρίς τον γκόμενό μου, γιατί όταν κάνουμε ένα τρίο με τον γκόμενό μου θέλω και ο τρίτος να είναι στην οικογένεια γιατί αλλιώς θα λέει σου γάμησα την οικογένεια, και επίσης θέλω και τον σκύλο μου, και τον συνάδελφό μου, που τον βλέπω πιο συχνά κι από τον γκόμενό μου, και τον επόμενο και τον προηγούμενο γκόμενό μου γιατί πάντα θα τους θα τους θεωρώ οικογένειά μου και τον ξάδερφο μου του οποίου το σώμα ήταν το πρώτο που εξερεύνησα, και όπως και να το κάνεις θα παρεξηγηθεί αν μάθει ότι έκανα οικογένεια και δεν τον πήρα κι αυτόν μέσα και θα έχει και δίκιο γιατί τέλος πάντων αυτός ανήκε και στην παλιά μου οικογένεια οπότε γιατί να μην ανήκει και στην καινούρια, και εμένα αυτή θέλω να είναι η οικογένειά μου και να ψάξουμε να βρούμε μία τελετή, που να είναι όσο το δυνατόν λιγότερο κιτς και όχι σαν τους gay γάμους που βλέπω στη δύση και να μας ενώσει όλες αυτές μαζί ώστε να μας αναγνωρίζει ο κόσμος ως οικογένεια και μην χρειάζεται κανένα κράτος, παπάς ή δήμαρχος να έχει αυτή την εξουσία να αναγνωρίσει ή όχι την οικογένεια μου, και να μπορούν και όλοι να παντρευτούν έτσι και να πηγαίνουμε συνέχεια σε γάμους, και να παντρευτεί και η φίλη μου η Γ που είναι τρανς, με το πραγματικό της όνομα, αυτό που λέει αυτή όταν συστήνεται και να μη χρειάζεται να της λέει κανένας μαλακισμένος κρατικός υπάλληλος πως τη λένε και όταν αυτή αντιδρά να μη τη στέλνουν στον ψυχίατρο γιατί ούτε κι αυτός είναι με τα καλά του που πήγε και παντρεύτηκε λες και δε βλέπει γύρω του ότι όσοι παντρεύονται χωρίζουν και μένουν τα παιδιά με την τηλεόραση και αντί να πάμε να ρωτήσουμε αυτούς και αυτές που παντρεύονται τόσα χρόνια να μας πουν τι καταλάβανε πάνε και ρωτάνε διαρκώς εμένα που είμαι πούστης και δεν μπορώ να παντρευτώ τι γνώμη έχω για το γάμο και εγώ φυσικά δεν έχω ιδέα και μια απαντάω ναι μια όχι αλλά σίγουρα πιστεύω ότι πρέπει να παντρεύονται τα αγόρια γιατί άνθρωπος ανύπαντρος-καλαμιά στον κάμπο και όπως και να το κάνουμε η Δώρα Γάμου κλέφτρα θα γίνει; και όλη αυτή τη βιομηχανία γάμου θα την αφήσουμε έτσι να σβήσει αφήνοντας χιλιάδες εργαζόμενους στο δρόμους; και τι θα γίνουν αυτοί οι άνθρωποι αν στα σαράντα τους έμειναν άνεργοι και το μόνο που ξέρουν είναι να τυλίγουν μπομπονιέρες; είναι πολλά αυτά που πρέπει να σκεφτώ πριν απαντήσω αλλά όταν τα σκέφτομαι αγχώνομαι και στη τελική ανάλυση δεν θυμάμαι ποτέ να είδα κανένα μανάρι σε γάμο η βαφτίσια σε αντίθεση με τις παραλίες και τα πάρκα οπότε γι' αυτό λέω μήπως να αφήσουμε το γάμο να πάμε στα πουρνάρια; ------------------------------------------------------------------------------------- |
|