το παρακάτω κείμενο μοιράστηκε στην διάρκεια του πάρτι, από τους/τις trans-formers, drag-ons & αδελφές Ντάλτον. το φύλο και η σεξουαλικότητα είναι drag. ...Κάπου στα τέλη του '80, κάπου στις αρχές του '90, αρχίζει να χρησιμοποιείται ο όρος queer . Ή μάλλον ξανα-χρησιμοποείται και ανα-νοηματοδοτείται. Αυτός ο όρος που χρησιμοποιούνταν για να ταξινομήσει και να εκτοπίσει το «παράξενο», το «διαφορετικό», το «ασυνήθιστο» επαναδιεκδικήθηκε για να υποδηλώσει την εναντίωση στο ηγεμονικό διπολικό σύστημα της ετεροκανονικότητας. Ο διαχωρισμός του φύλου σε άνδρας/γυναίκα και της σεξουαλικότητας σε ομοφυλόφιλη/ετεροφυλόφιλη αμφισβητείται και αποφυσικοποείται εστιάζοντας στην αποσταθεροποίηση αυτών των διχοτομιών. Στις σωματικές παραλλαγές η ιατρική και η ψυχανάλυση βλέπουν μόνο άνδρες και γυναίκες. Στις αποκλείσεις από τις κανονιστικές ανατομικές δομές (π.χ. ερμαφροδιτισμός, γυναικομαστία σε «ανδρικό» σώμα) το καθεστώς της επιστημονικής αλήθειας βλέπει παραβάτες των ορίων που προκαλούν σύγχυση στους νόμους του διμορφισμού, βλέπουν «παρεκκλίσεις της βιολογικής μας αρτιότητας». Τις επιθυμίες για εναλλακτικές κατοικίσεις των σωμάτων τις ονόμασαν « Gender Identity Disorder » (διαταραχή ταυτότητας φύλου), ασθένεια, πρόβλημα που απαιτεί την παρέμβαση-μεσολάβηση τους, που απαιτεί την γνωμάτευσή τους. *Embody me [Allee der Kosmonauten-embody me] Οι νόρμες εμφυλοποιούν τα σώματα . Το να καταφέρνεις να «περνάς» ως άνδρας ή ως γυναίκα θεωρείται διαδικασία φυσική/φυσιολογική ενώ είναι διαδικασία κοινωνική/πολιτισμική. Το φύλο θεωρείται ουσία εγγεγραμμένη στο σώμα ενώ είναι δράση μέσα σε κοινωνικά/πολιτισμικά/πολιτικά συμφραζόμενα. Μαθαίνουμε να ήμαστε αυτό ή το άλλο.Μαθαίνουμε να το πράττουμε.Μαθαίνουμε να το επιτελούμε με το να επαναλαμβάνουμε πράξεις, στάσεις και κινήσεις που νοούνται και παγιώνονται ως οι αρμόζουσες στην αντίστοιχη νόρμα. H ανταπόκριση στην ενσώματη νόρμα παρέχει επιβεβαίωση. Η μη ανταπόκριση κυρώσεις και περιθωριοποίηση. Η κατηγορία άνθρωπος, ως κανονιστική μηχανή συμμόρφωσης, δεν χωράει ρωγμές. Σ' έναν πολιτισμό στον οποίο η ψευδής οικουμενική κατηγορία «άνδρας» είχε κατά κύριο λόγο θεωρηθεί ισοδύναμη με την ίδια την έννοια του ανθρώπου (Judith Butler: Παραστασιακές επιτελέσεις και συγκρότηση του φύλου, σελ.390, από τον τόμο Φεμινιστική θεωρία και πολιτισμική κριτική, Επιμέλεια Α.Αθανασίου) και όπου η Αλήθεια του ορθού λόγου γίνεται το διαβατήριο για την κοινωνική ζωή, τα γυναικεία έμφυλα υποκείμενα αναδύθηκαν ως το Άλλο αντίθετο μισό του. Ως φύση, ως νοικοκυρά και μητέρα. Ως κάτι όχι τόσο ορθολογικό, ως κάτι εξαρτημένο. Ο λευκός ετεροφυλόφιλος από-κατεστημένος άνδρας αναδύεται ως ανωτερότητα που αξιοποιεί ιεραρχίες και προνόμια με το να τις αναπαράγει, που τις αναπαράγει με το να τις αξιοποιεί. Αυτός ο ντόμπρος, φλογερός και αναμφίβολα ετεροφυλόφιλος εν-σώματος Πολίτης της δημόσιας σφαίρας, του έθνους, του κράτους, που κοιτάει αφ' υψηλού τις Άλλες και τους όχι και τόσο άνδρες Άλλους. Αυτός ο έμφυλος εν-σώματος εαυτός που ορίζεται από όλα εκείνα που δεν είναι. *Where history means white pride [Allee der Kosmonauten-indianer jones] Η ετεροκανονικότητα διαλαλεί πως υπάρχουν δύο κοινωνικά φύλα που ανήκουν στα κατάλληλα υποτίθεται βιολογικά, και πως αντίστοιχα τους ανήκει και η αντίστοιχη κατάλληλη επιθυμία: αρσενικό-άνδρας-επιθυμεί γυναίκα, θηλυκό-γυναίκα-επιθυμεί άνδρα. Ο/η/το queer είναι η α-συνέχεια σε αυτό το κανονιστικό συνεχές. Αμφισβητεί το ότι το ένα είναι φυσική προϋπόθεση του άλλου και την αναγωγή σε μία βιολογική ουσία. Το ετεροφυλοφιλικό συνεχές υλοποιεί την σεξουαλική πράξη ως την έκφραση «εγγενών», «αυθόρμητων», «έμφυτων» εξω-κοινωνικών ενστίκτων. Αυτή η πράξη εμφανίζεται ως αυτονόητο δεδομένο, μια «φυσική» διαδρομή προσανατολισμένη στον τελικό σκοπό-διείσδυση/εκσπερμάτιση/γονιμοποίηση (Paola Tabet: Τα δόντια της πόρνης, σελ.394, από τον τόμο Σεξουαλικότητα, Θεωρίες και πολιτικές της ανθρωπολογίας, Επιμέλεια Κ.Γιαννακόπουλος). Όποια πράξη κατονομάζεται ως σεξουαλική και δεν ανταποκρίνεται στο συνεχές, αυτό ανάλογα με τα συγκείμενα ονοματίζει τα συμμετέχοντα σώματα ως ανίκανα, ψυχρά, ανήθικα, τις πράξεις ως ανώμαλες ή μη παραγωγικές ή απλά δεν τις θεωρεί σεξουαλικές. Και δίπλα θα στέκει το αυτί ενός γιατρού, ενός ψυχαναλυτή και καμιά φορά ενός παπά, έτοιμο να ακούσει, να αποκρυπτογραφήσει, να ερμηνεύσει και να ταξινομήσει. Η queer πολιτική δείχνοντας ότι το κράτος ήδη «προωθεί» την ετεροφυλοφιλία αποσκοπεί στην ανάδειξη του ετεροφυλοφιλικού χαρακτήρα του - θεωρούμενου ως ουδέτερου - κράτους, της δημόσιας σφαίρας, στην αποκάλυψη του ετεροφυλοφιλικού προνομίου ως σιωπηρού αλλά κεντρικού δομικού συστατικού του κοινωνικού ανήκειν. (Laurent Berlant-Michael Warner:Sex in public, αναφορά στη σελ. 33 από την εισαγωγή στον τόμο Σεξουαλικότητα, Θεωρίες και πολιτικές της ανθρωπολογίας, Επιμέλεια Κ.Γιαννακόπουλος). Στις περιπτώσεις που άτομα ζουν με ομοφυλόφιλο/λεσβιακό σεξουαλικό προσανατολισμό, τα κράτη φρόντισαν να τα κάνουν διαφημιστική ομάδα, με τυποποιημένη αισθητική, διασκέδαση, τρόπους ξοδέματος χρημάτων και σεξουαλική ζωή. Οι πολιτικές επιλογές αυτής της κοινότητας δέχτηκαν κριτική από ένα κομμάτι του queer κινήματος, που αμφισβήτησε το lifestyle τους, τα καπιταλιστικά πρότυπα, και τα πολιτικά δικαιώματα που διεκδικούνται με στόχο την αποδοχή και ενσωμάτωση από το κράτος. Μία απάντηση σε αυτά είναι το gay shame, φεστιβάλ που διοργανώνεται από το 1998 σε διάφορες χώρες και είναι αφοσιωμένο όπως λέει στην ιστοσελίδα του " στο πόλεμο με το λυσσασμένο αφομοιωτικό τέρας της εμπορικής ομοφυλοφιλικής «υπερηφάνειας» " . Η queer εφευρετικότητα επαναοικιοποιείται το σώμα με το genderfuck, δηλαδή με την καταστροφή των κυρίαρχων αισθητικών που βασίζονται στο φασιστικό δίπολο (άνδρας/γυναίκα και αρρενωπότητα/θηλυκότητα), ως μια προσπάθεια δημιουργίας αισθητικών, συμπεριφορών, επιθυμιών, μη εμπορευματικών, μη κανονιστικών, πιο ρευστών και προσωρινών. Εν τέλει. οι οποιεσδήποτε προτάσεις του κράτους, της πατριαρχίας, των θεσμών και των κανονιστικών Λόγων περί «φυσικών» έμφυλων ιδιοτήτων και σεξουαλικών ταυτοτήτων είναι εξουσιαστικές πειθαρχήσεις. Εν τέλει. . το φύλο και η σεξουαλικότητα είναι masque. trans-formers, drag-ons
On the morning tube [Del LaGrace Volcano and Indra Windh, 2003]
|